Είσαι πολύ μικρός και αυτό που κάνεις είναι να προσπαθήσεις να μεγαλώσεις. Αλλά καθώς μεγαλώνεις, δε χωράς. Από τη μήτρα, στην αγκαλιά της μάνας σου, μετά στη μόρφωση, στα συμβατικά, στα συμφέροντα, σε ένα λογαριασμό, στο κουτί με τα τέσσερα άκρα τυλιγμένα στη μέση. Ξέρεις πότε να απλώσεις ποιο..ποιο να κόψεις αν χριεαστεί. Ξέρεις το κοριτσάκι απέναντι σου γιατί φαίνεται αχνά και ξεμακραίνει. Όλα τα ξέρεις. Πάντα. Απλά δε τα λες γιατί φοβάσαι πως δε θα φτάσει το οξυγόνο εκεί μέσα.
7/2/11
27/1/11
Εν λευκώ - Νατάσσα Μποφίλιου
Αυτός που το έγραψε...no comments.
"και σε λυπούνται που δε το 'χεις νοιώσει, κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος"
"και σε λυπούνται που δε το 'χεις νοιώσει, κι εσύ λυπάσαι που το ξέρεις πρώτος"
22/1/11
Η σοβαροφάνεια πεθαίνει στην αφάνεια
Αντιθέτως αυτό που νομίζω είναι το ακριβώς αντίθετο.
Πιστεύω ότι όποιος είναι σοβαρός είναι μεγάλος καραγκιόζης και ο υπέρτατος καραγκιόζης είναι πολύ σοβαρός. Δε το λέω εγώ. Εγώ μεγάλωσα και διάβασα κάτι βιβλία που μιλούσαν για την αντίστροφη ψυχολογία, για άμυνες κτλ κτλ...οπότε άρχισα να παρατηρώ και κατάλαβα ότι ισχύουν αυτά τα σατανιστικά.
13/1/11
Όλη η ντροπή δική τους.
 |
| Οδός Λήδρας - κυπριακό κομμάτι. Στο βάθος είναι τα φυλάκια που οδηγούν στο κατεχόμενο. |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)